Celem poprawnego rozliczenia świadczenia jest sprawozdanie rozpoznania wg. klasyfikacji ICD10. Dla pacjentów bez postawionego rozpoznania przez lekarza psychiatrę tzw. „F” stosujemy rozpoznanie Z03 wraz z diagnozą psychologiczną, która powinna być postawiona przez naszego psychologa w trakcie pierwszych trzech wizyt diagnostycznych.

Pacjenci z postawioną „F” przez lekarza psychiatrę nie muszą przechodzić w naszym ośrodku diagnozy psychologicznej.

Terapeuta środowiskowy lub psychoterapeuta, który przejmuje zdiagnozowanego pacjenta przez psychologa sprawozdaje ICD10: Z03 wraz z diagnozą psychologiczną postawioną przez tego psychologa.

 

Zgodnie z Rozporządzaniem:

„w przypadku udzielania terapii w oparciu o kod ICD-10 Z03 lub Z03 z rozszerzeniami, świadczeniodawca na podstawie wyników diagnozy psychologicznej uwzględnia w sprawozdawczości do Narodowego Funduszu Zdrowia co najmniej jedną grupę problemów”

 

Grupa rozpoznań psychologicznych:

  • a) zaburzenia eksternalizacyjne,
  • b) zaburzenia internalizacyjne,
  • c) zaburzenia psychasteniczne,
  • d) zaburzenia procesów poznawczych,
  • e) zaburzenia neurorozwojowe,
  • f) zaburzenia wynikające z uwarunkowań środowiskowych,
  • g) zachowania autodestrukcyjne,
  • h) objawy i skargi somatyczne (psychosomatyczne),
  • i) inne.”